Kuzey Amerika kızılderililerinin geleneksel konutu olan, koni biçiminde çadır...

Tipi, (İngilizce: Tipi, Teepee).
Kızılderili Çadırı,
Kuzey Amerika kızılderililerinin geleneksel konutu olan, koni biçiminde çadır. Yaz, kış kullanılabilen deriden yapılmış çadır. Bu deri Bufalo derisi olup su geçirmez özelliğinden dolayı tercih edilir. Ancak günümüzde kuaştan yapılmaktadır. Kuzey Amerika'daki Kızılderililer tarafından hayvan derileri kullanılarak yapılan koni biçiminde çadırlardır. 

Tipi denilen bu çadırlar, kışın ılık, yazları serin olur. Aşırı yağışlara karşı dayanıklı olup kuru, kalır. Konar, Göçer bir hayat yaşayan kızılderili kabileler tarafından taşıma ve kurma kolaylığı nedeniyle çok kullanılır. Kızılderili kadınlar tarafından bile kolaylıkla kurulabilen Tipi denilen bu Çadırların ortasında ateş yalılabilmektedir. Çadırın ortası kazılarak yakılan bir ateş çadırın ortasında yakılarak ısınma veya yemek pişirme işlemi sağlanabilir. Çadırın yapısında baca görevi görecek şekilde tasarlanmıştır. Çadırın iskeletini kavak ya da çam ağaçlarından yapılan uzun direklerle kurulur.

Kuzey Amerika' daki kayalık dağların doğu yamaçlarında kış aylarında esen kuru ve ılık rüzğara verilen ad...

Şinuk,

Kuzey Amerika ve Sibirya' da yaşayan bir ren geyiği...

Karibu,

Eski dünya karibusu (Rangifer tarandus) ile akrabaları bir vakitler İskandinav yarımadası ile Sibirya arasında dolaşır dururlardı. Bugün Sibirya’nın dışında yabanileri kalmamış gibidir. Fakat bu geyikler ren geyiği adı altında ve evcilleşmiş sürüler halinde kuzeyde hayli yaygındırlar.

Orman Karibusu (Rangifer caribou), kıraç toprak karibusu’ndan daha koyu renkli ve daha ağır yapılıdır. Dallı boynuzları da, yanlara daha az açılmakla beraber, daha kalın ve daha yassıdır. Bu Kanada hayvanının birçok akraba türleri vardır.

Kıraç toprak karibusu (Rangifer arcticus) adını, yurdu Kuzey Kanada’daki kıraç arazilerden alır. Alaska tunduralarmda da bulunur. Hatta karibu orada en yaygın iri av hayvanıdır. Görünüşe bakılırsa, güvenlikleri pek o kadar tehlikede olmamakla beraber, bu geyikler gitgide kuzeye çekilmektedirler. Kıraç toprak karibuları’nm dallı boynuzlan genellikle çok uzun ve incedir, yassümış uçlarından ise birçok diş çıkıntı yapar. 

Başka karibu’ larla ortak özellikleri şunlardır:
Toynaklı ayakları genellikle enli ve yayıktır. Bunlara ayrıca «yalancı toynak» denilen küçük toynak kalıntıları bağlı bulunur. Bu yalancı toynakların karlı arazide yürümeye yardımları vardır. Karibu’nun burnunun tüylerle örtülü olması, büyük soğuklarda iyi bir korunma tedbiridir.
Kıraç toprak karibuları, genel olarak kahverengidir, sırtlarının rengi daha açık ve daha grimsi, bacaklarıyla kafaları daha koyu olur. Boyunlarındaki ve boğazlarındaki yeleler beyaz veya beyazımsıdır. Bu hayvanlar arasında boy bakımından büyük fark vardır. Omuz hizasındaki boyları 100-150 santim arasında oynar. Ağırlıkları arasındaki fark da büyüktür. 100 kilo ağırlığında olanları bulunduğu gibi, 350 kilolukları da vardır.
Kıraç toprak karibusu için çiftleşme mevsimi göç zamanına rastlayan eylül veya ekimdir. İri gözlü ve benekli yavrular, bir türlü geceye yer vermeyen bir haziran gününde o sırada nefis ilkbahar çiçekleriyle kaplı Kuzey Kutbu kundurasında dünyaya gözlerini açarlar.
Birleşik Amerika’da karibu soyunun tükenmeye yüz tuttuğuna balkılırsa, bu geyiğin, bugünkü varlığını ve nüfusunu yurdunun uzaklığına borçlu olduğu söylenebilir. Karibu’ nun alıkta gezmek alışkanlığı, ve gözlerinin zayıf oluşu, avcılara ve kurda kolay yem olması sonucunu doğurur.
Kıraç toprak karibusu’nun birçok türleri vardır. Bunlardan «Grönland karibusu» ufak, açık renkli ve ince boynuzlu bir geyiktir. Donmuş Grönland topraklarında yaşayan güçlü insanların yiyeceğini, giyimini ve çadırlarını temin eder. Kraliçe Charlotte adasındaki «cüce fcaribu» ise omuz hizasındaki 83-84 santimlik boyuyla karibu’larm arasında cüce sayılır.

Aluet Takımadaları' nda yer alan adalar grubu...

Aleut Adaları, Kuzey Amerika'nın kuzeybatı kıyısı açığında takımadadır.

Alaska Yarımadası'nın güneybatıya doğru uzantısını oluşturan, 1.800 km boyunca uzanır, kuzeyde Bering Denizi'ni güneyde Büyük Okyanus'tan ayırırlar.

En büyük 5 ada doğudan batıya doğru sıralanırlar:

Fox Adası

Four Montains (Dört Dağ) Adası

Andreanof Adası

Rat Adası

Near Adası 

Yanardağ kökenli adalar olan Aleut Adaları'nın en yüksek noktası Unimak Shishaldin Dağı'dır (2856 m). Hiç ağaç gelişmeyen ve bitki örtüsü sazlar, otlar ve bodur bitkilerden oluşan adalarda, Bering Denizi'nden gelen soğuk hava ile akıntılar, Büyük Okyanus'un yumuşak etkileriyle karşılaşır, yıl boyunca sis, yağmur, şiddetli rüzgarlara ve aşağı yukarı değişmeyen bir sıcaklığa (3 °C) yolaçarlar. 

1741'de Vitus Jonnasen Bering ve Aleksey Sirikov tarafından bulunan Aleut Adaları'nda, Ruslar mavi tilki ve fok gibi kürklü hayvanları avlayıp, yerli Aleutları aşağı yukarı bütünüyle ortadan kaldırdılar. Alaska'yla birlikte 1867'de ABD'ye satılan adalarda, en eski yerleşim merkezi Unalaska 1760'a doğru kurulmuştur.

Kuzey Amerika' da yaşayan, iri boynuzlu bir geyik cinsi ...

Elk, Mus,

Mus ya da elk, palmat (ele benzer) boynuzlu, boynu sakallı iri geyik (Latince: Alces alces).

Geyikgiller (Latince: Cervidae) familyasında yer alan en büyük geyik türüdür. Avrasya ve Kuzey Amerika'da yaşar. Kuzey Amerika'daki çeşitlerine mus veya wapiti, Avrasya'daki çeşitlerine elk denir. Elk kelimesi Eski İngilizce'deki elh ve eolh kelimelerinden türemiştir. Elk kelimesi soyu tükenmiş 'İrlanda elki'ni (Megaloceros) ve bazen de Hindistan'daki Sambar geyiğini tanımlamakta da kullanılır.

Geyikler Antarktika ve Avustralya dışındaki kıtalarda oldukça yaygın olarak dağılmıştır. Afrika kıtasında Kuzey bölümünde Tunus ve Cezayir'in Atlas Dağları'nda bir miktar kızıl geyik yaşar. Orta ve Güney Amerika'nın broket ve pudusu ile Asya'nın munçağı gibi küçük geyikler ise genelde sık ormanlarda yaşar ve açık alanlarda pek görülmezler. Arktik tundra ve taygalarda yaşayan ren geyiği ile taygalar ve komşu bölgelerinde yaşayan mus bunlara örnektir.

Kuzey Amerika'da yaşayan beş geyik türünün (Ak kuyruklu geyik, katır geyiği, ren geyiği, elk ve mus.) tamamına Kanada Rocky Dağları ile Alberta ve British Kolombiya bölgelerinde rastlanır. Avustralya'ya 19. yüzyılda getirilen altı geyik türü buraya uyum sağlamayı başarabilmiştir. Bunlar alageyik, kızıl geyik, sambar geyiği, domuz geyiği, rusa geyiği ve benekli geyiktir.Tüm geyiklerin karaciğerinde safra kesesi bulunmaz. Boynuzu olmayan ve üst köpekdişleri fildişi gibi büyüyen su geyiği bu özellikleriyle diğer geyik türlerinden ayrılır.

Geyik boynuzları diğer geviş getiren çift toynaklıların boynuzlarından farklıdır. Geyik boynuzları özellikle yazları olmak üzere her yıl gelişen kemiksi bir yapıya sahiptir ve genellikle yalnızca erkek geyiklerde oluşur. Genç bir geyiğin ilk boynuzları doğuştan itibaren başlarındaki iki küçük çıkıntıdan büyüyerek gelişir. Yeni çıkan boynuzlar kalın bir kadife tabakasının içinde gelişir ve bu tabaka içindeki kemik sertleşene kadar birkaç ay boynuz üzerinde kalır. Daha sonra bu kadife tabaka halk arasında inanıldığının aksine dökülmez ama yırtılarak parçalanır ve boynuzdan ayrılır. Dişi geyik bir batında bir ya da iki yavru doğurur. Geyikler beslenmelerinde seçicidir. Yapraklarla beslenirler.