Translate

bıldırcın etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bıldırcın etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Mart 2010 Pazartesi

Tropikal Amerika' da yaşayan ve pek iyi uçamayan, tavuğa benzer bir kuş...

Tinamu,

Tinamu' lar bıldırcına benzerler ve tıpkı onlar gibi, pek uzun sürmemek şartıyla, şaşılacak derecede hızlı, âdeta füze gibi uçarlar. Fakat uçtukları uzaklık ender olarak 90 -100 metreyi geçer. Üst üste birkaç kere uçuşa geçmek zorunda kalırlarsa, kısa zamanda yorulurlar. Bazen de o kadar hızlı uçuşa geçerler ki, hızlarını alamayarak ağaç gövdelerine veya başka engellere çarpmaları ölümle sonuçlanır. Tropikal bir ormanda dolaşan gezginlerin karşılaşabilcekleri en şaşırtıcı tecrübelerinden biri iri bir tinamu'nun, ayaklarının dibinden jet gibi havaya yükselmesidir. Tinamu' lar, orman patikalarında yere oturmayı pek sevdiklerine ve düşmüş yaprakların arasında göze gözükmediklerine göre, bu gibi tecrübeler, hiç ender değildir. Her nedense son dakikaya kadar havalanmazlar. Bu özelliklerinden dolayı, avcılar, tinamu'ya en gözde bir av kuşu gözüyle bakarlar. Arjantin'in dondurulmuş tinamu'su, geçmiş yıllarda birçok Amerikan otellerinin yemek listelerinde »Güney Amerika bıldırcını» adı altında yer alırdı.
Tinamularm otuz iki türü Güney ile Orta Amerika'da yaşar. Bunların hepsi   «Tinamiformes»   takımına   giren ilkel üç parmaklı yer kuşlarıdır.

Tinamulann başlıca iki tipi vardır: Otlu ovalarınkilerle sık ormanlarinkiler. Her iki tipin de âdetleri eştir. Hemen tamamıyla yerde yaşar ve ancak mecbur kaldıkça havalanırlar. Ağaçlara hiç tünemezler. Genellikle yalnız yaşar ve sadece çiftleşme mevsiminde çift gezerler.
Tinamu, yuvasını çoğu zaman büyük bir ağacın dibindeki bitki örtüsünün altına yapar. Yumurtalarının rengi, türüne göre leylakla pembe arasında oynar. Eşsiz bir parlaklıkları vardır. Kuluçkaya yatmak vazifesi erkek tmamu'nundur. Kuluçka süresi üç haftadır. Yavrulara gene baba bakar. Erkek tinamu, yavrularına tehlikeli olabilecek hayvanları yuvadan uzaklaştırmak için yerine göre yaralı taklidi bile yapar. Avcı hayvan tanimu'yu kovalayınca, yuvadan uzaklaşmış olur.

Yavru tinamu' lar zengin bir kahverengi ve sarı havla Örtülüdür. Bu fonun üzerinde parlak siyah lekeler göze çarpar. Yavru tinamu' lar yumurtadan çıkar çıkmaz koşabilirler.
Güney Doğu Kolombiya'da sık bir ormanın zemininde dolaşan yavru tinamu'lar, düşmüş yaprakların arasında katiyen göze çarpmıyorlardı.

Tinamu'nun berrak ve ahenkli bir sesi vardır. Bu, bütün yıl boyunca sabah ve akşam ormandan duyulan ve sık sık tekrarlanan bir ıslıktır. Bu kuş yere düşmüş böğürtlenimsi yemişlerle, tohumlarla, körpe köklerle ve böceklerle beslenir.

21 Haziran 2009 Pazar

Flurya veya Florya da denilen güzel ötüşlü bir kuş...

Yelve (Chloris chloris),
Çeşitli yörelerde Çulluk, Hoca ali, Kazıklı, Meşe tavuğu, Lökeşe, Bekas, Bekasin, Bakaça gibi çeşitli isimler verilmektedir.

Çullukgillerden, genel görünüşü kestane rengidir.Üzerinde pas rengi ve sarımtırak lekeler vardır.Uzun bir gagası ve büyük siyah gözleri vardır. Avrupa, Asya ve Afrika’da ılıman iklimli bölgelerde ağaçlık ve fundalıklarda yaşar. Küçük taneler ve böceklerle beslenir.

1 Haziran 2009 Pazartesi

Amerika' da yaşayan ormanların en gürültücü tavuğa benzer kuşu ...


Çaçalaka (ortalis vetuia),

Kuzey ve orta amerika'da balta girmemiş ormanların en yaygın, en gürültücü ve en ufak bir tür ağaç tavuğu. Adını hep beraber koro halinde öterken çıkardıkları sesten alırlar. Sarı-turuncu renkli, siyah gagalı, ince uzun bacaklı, uzun kuyruklu, piliç büyüklüğünde bir kuştur. Çaçalaka' lar orman kıyısında veya akarsuları çevreleyen çalıların arasında yaşarlar.

19 Mart 2009 Perşembe

Okun yay kirişine takılan tüyü...


Yelek, 
Sakal, Yün, Peylek,

Okların üzerine kuğu, kerkenez, karabatak ve tavşancıl kuşlarının tüyleri yelek olarak yapıştırılmaktadır. Ok cinsine göre kartal, akbaba, karabatak ve karakuş tüyü kullanıldığı da olurdu. Eski risalelerden birinde, İran' dan gelen "sühür" adlı bir kuşun tüylerinin de makbul sayıldığı belirtilmektedir.

Yelek okun dengesini ve havayı yarmadaki kolaylığını sağlamaktadır. Tımarlanmış ceylan derisi deyelek olarak kullanılabilir. Ebruş denilen ok cinsine balıkçıl kuşununtüyleri helezoni olarak sarılmaktadır. Tüylü oklar diğerlerine göre daha pahalı ve makbuldür.


Elde tüy olmadığı zamanlarda canfes veya ince patiskadan da yelek yapıldığı oluyordu. Bunun için bu malzeme akıcı kıvamdaki balık tutkalına batırılıyor, tutkal kuruduktan sonra üzerine sandalos yağı sürülüyordu. Bu da kuruyunca materyal yelek şeklinde kesiliyor ve ok gövdesine yapıştırılıyordu. Ancak bu tip yeleklerin dayanıksız olduğu bildirilmektedir. Ok gövdesinin çeşitli yerlerine ve muhtelif adette yelek konması denenmiş, sonunda okun arkasına konan üç parçalı yelekte karar kılınmıştır.