Otsu bitkilerle kaplı olan ve zamanla önce makiliğe sonra ormana dönüşen ekolojik alanlara verilen ad...

Garig,

Garig formasyonu, Akdeniz ikliminin hakim olduğu alanlarda ancak toprak şartlarının daha elverişsiz eğimlerin daha fazla ve yağışların daha az olduğu kesimlerde ayrıca makilerin tahrip olduğu sahalarda görülür.. Bunlar son derece kurakçıl bitki topluluklarıdır. Başlıca türleri kermez meşesi, akçakesme, kekik, adaçayı,laden, katran ardıçı ve gevendir. 

Bitkilerin bir bölgede oluşturdukları örtüye bitki örtüsü denir. Flora, bir bölgede yetişen bütün bitki türlerinin hepsine denir. Herhangi bir bölgenin yaşam koşullarında gelişen, benzer ekolojik yapı içeren bitki topluluğuna vejetasyon denir. 

Bunlar 4 sınıftır: Ormanlar (her zaman yeşil tropikal yağmur, subtropikal, orta kuşak, sert yapraklı, iğne yapraklı, kışın yaprak dökenler, muson ormanları, tropikal kuru, mangrov, galeri, bataklık), Çalılar (maki, garig, psödomaki), otlar (savan, step, çöl), tundra.

Bitkilerin yetişmesini etkileyen birçok faktör vardır. Bunlar; ekvatora uzaklık, denizden yükseklik(rakım), arazi eğimi, ışık, sıcaklık, nem, yıllık yağış miktarı, toprak içeriği, canlı faktörler(insan, hayvan, diğer bitkiler, mikroorganizmalar)'dir Bitkiler, fotosentezle ekolojik dengeyi sağlamada temel rol oynadıklarından, canlılar dünyasında çok önemli yere sahiptirler.

Eski Türk ölçü birimleri...

Tartı ve ölçü sistemleri, tarım ürünlerinin tartılması, arazilerin ölçülmesi ya da ticaret işlemlerinin standartlaştırılması amacıyla önce Mısır ve Babil'de geliştirilmiştir. İlk terazinin İ.Ö. 3500'lerde Mısırlılar tarafından kullanıldığı bilinmektedir. Eski Yunan ve Roma dönemlerinde de terazi, kantar, ölçek ve cetvel gibi aygıtların ve ağırlıkların yaygın olarak kullanıldığı, günümüze ulaşan örneklerden anlaşılmaktadır. Tartı aygıtı olarak, antik dönemde terazi (libra), Roma ve Bizans dönemlerinde terazi ve kantar (statera) birlikte kullanılmıştır.

Uzunluk Ölçüleri;

Osmanlı İmparatorluğu'nun temel uzunluk ölçüsü "arşın"dır. Üç tür arşın vardır: Mimari arşın, çarşı arşını ve endaze. Osmanlı İmparatorluğu zamanında 75,8 cm'lik zirai mimari (veya sadece zirai), 68 cm uzunluğundaki çarşı arşını vardı. Daha sonra ipekli fiyatlarının artması dolayısı ile fiyatı yükseltme yerine ölçü birimi kısaltılarak 65 cm'lik Fars kökenli endaze birimi kullanıldı.
1 parmak = 12 hat = 0,03157 m.,

1 hat = 12 nokta = 0,00263 m. 

1 nokta = 0,00022 m.

1 kulaç = 2,5 zirai =1,895 m (ip boyu, su derinliği, kuyu derinliği vb. için)  

1 kara mili = 2500 zirai = 1895 m (kara yolculuğundaki mesafeler için)  

1 fersah = 3 mil = 7500 zirai = 5685 m  

1 berid (menzil) = 4 fersah = 12 mil = 30900 arşın = 22740 m 

1 merhale = 2 berid = 45480 m 

1 çarşı arşını = 8 rubu (urup) = 0,680 m (kumaş için)  

1 rubu = 2 kirah = 0,085 m  

1 kirah = 0,0425 m. 

1 endaze = 8 rubu (urup) = 0,650 m.

Ağaç, Arpa, Arşın, Ayak,

Berid,

Çiplik, Çubuk,

Endaze(65 cm.), Eriş,
Fersah,
Halebi, Hat,

İlig, İsba(283 cm.),
Kadem (metrenin üçte biri), Kulaç,
Merhale,
Parmak,
Rubu,
Sere, Seri,
Tutam, Tuvaz,
Urup,
Zırai,

Ağırlık ölçüleri;
Bazı 14. yüzyıl kaynakları da İran-İlhanlı ağırlık birimi olarak kullanılan lodra, kantar, okka ve batmanın (menn), hububat ölçüsü olarak kullanılan kile ve müdd'ün Osmanlı öncesi Anadolu'da ölçü sisteminin temelini oluşturduğunu belirtmektedir.


1 okka (kıyye) = 400 dirhem = 1282,945 gr (1280 gr)
6 kıyye = 1 batman = 7,544 kg
44 kıyye = 1 kantar = 100 ludre = 56,320 kg
4 kantar = 1 çeki = 176 kıyye = 225,798 kg
1 kg = 312,5 dirhem = 0,781257 kıyye (okka)
1 kg = 0 okka + 311 dirhem + 12,5225 kırat
1 tonilato = 1000 kg = 4 çeki + 1 kantar + 37,4 okka
1 tonilato = 17 kantar + 31 okka + 183 dirhem
1,5 dirhem = 1 miskal = 4,8 gr
1 dirhem = 4 dünük = 3,2 gr
1 dünük = 4 kırat
1 kırat = 4 bakray = 1/24 misgal
1 bakray = 4 fitil
1 fitil = 2 nekir
1 nekir = 2 kıtmir
1 kıtmir = 2 zerre

Bağdat Tağarı, Bale, Balya, Basil, Batman, Binter, Buğday,
Çeki, Çekirdek, Çelik,
Denk, Dirhem, Dolu, Dimin (24 kg.),
Emina(Tahıllar için),
Feddan,

Gödek,
Hilal,
Kabak, Kantar(Kintar), Krat, Kıyye, Kile, Kuranga, Kutu,
Lasta, Libre, Lodra,
Miskal(birbuçuk dirhem), Mintan (birbuçuk kile), Mut(50 şinik),
Okka(Kıyye),
Rıtl (yüzotuz dirhem) Cam ağırlıklar,

Sa,
Şinik (rumca sekiz kiloluk tahıl ölçeği) ,
Tıl, Timin (24 kg.),
Urup,
Vakiye, Vakiye-i şeri, Vezne, Vezne ledresi,
Zerre,

Alan ölçüleri;

Atik dönüm, Ayak kare,
Büyük dönüm,
Cedit dönüm, Cerip,
Çalım,
Evlek,
Şinik,
Yeni evlek,

Sıvı ölçüleri;

Aime, Ayak küp, 

Çuvaldız,

Galon,

Hat,

İstanbul kilesi,

Lüle,

Masura,

Samla,

Şinik,

Artvin ilinde, doğal güzelliğinden dolayı "Tabiatı Koruma Alanı" kapsamına alınan bir orman bölgesi...

Efeler, Tabiatı Koruma Alanı.

Efeler (Gürcüce: Eprati),

Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı bir köydür. Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Efeler köyü eski adı Macahel yöresini oluşturan Borçka ilçesi Camili bucağına bağlı 6 köyden (Camili, Düzenli, Efeler, Kayalar, Maral, Uğur) biridir. Borçka-Camili Karayolunun karşı tarafından yer alan Efeler, Borçka'ya 56 km, Artvin'e ise 88 km uzaklıktadır. Nüfusu, 1990 sayımında 385, 1997'de 245 ve 2000'de ise 267'dir. Köyün eski ismi "Eprat" olup, "büyük kayalıklar" anlamındadır.

Coğrafi yapısı itibariyle de yüksek kayalıkların üzerinde bulunmaktadır. Camili-Efeler ormanı,sadece Türkiye'nin değil,neredeyse bütün Avrupa'nın tek insan eli değmemiş orman ekosistemidir. Sahada görülen kayın, göknar, ladin, gürgen, kestane, kızılağaç başlıca ağaç türleridir. Bunun yanısıra çeşitli meşe türleri de bulunmaktadır. Ayrıca koruma sahasının bulunduğu havza yırtıcı kuşların göç yolu üzerinde bulunmaktadır.

Sulak yer...

Öz,

Yerleşik

Beledi