Translate

emek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
emek etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Eylül 2014 Perşembe

Emile Zola'nın bir romanı ...

Nana,
Germinal,(1885).
Emek,(1901).
Meyhane,(1877).
Bir Aşk Sayfası,(1878).
Suçluyorum,
Doktor Pascal,(1893).
Toprak,(1887).
Gerçek,(1903).
Apartman,
Rahip Mouret'nin Günahı,(1875).
Paris'in Karnı,
Dara,
Bozgun(1892).
Rreu, 
Therese Raquin,(1867).
Paris Yıldızı, 
Din Laiklik Çatışması, 
Marsilya'nın Gizemleri, 
Oyun Bitti, 
Paris Yaşamı,
Rahibin Günahı, 
Zamanın Efendisi, 
Les Mysteres de Marseille.
Hayvanlaşan İnsan,(1890).  
Yaşama Sevinci .


Émile Zola (2 Nisan 1840 – 29 Eylül 1902).

Yazar, romancı, eleştirmen. 
Fransa’da natüralizmin öncüsü ve kurucusudur. 

Fransız yazar Emile Zola 1840 yılında Paris’te doğdu. İtalyan asıllı Mühendis babası küçük yaşta öldü. Zola bundan sonra yetim kaldı ve düzenli bir öğrenim göremedi. Lise tahsilini dahi yarım bırakarak çalışmak zorunda kaldı.

Paris’te 1862 yılında meşhur Haşet kitapevinde işe başladı. 1864 yılında ilk eseri yani hikayeleri basılmaya başladı. Ünlü Figaro gazetesine makale yazmaya başladı. Les Mysteres de Marseille adlı romanı Marsilya’da basıldı. 1866 yılında Haşet kitap evindeki görevinden ayrıldı. 


1867 yılında tanınmasını sağlayan Therese Raquin adlı eserini bitirdi. Meyhane adlı eseri 1877 yılında  yayınlandı. Bu eseriyle ünlendi. Nana, Germinal ve Meyhane en tanınmış eserleridir.

1897 yılında Fransız ordusunda askerlik yaparken kendisi yahudi olması nedeniyle askeri yargının duyarsızlığına kurban giden Yüzbaşı Dreyfus’u savunmuştur. Hatta Fransa devlet başkanına hitaben “İtham Ediyorum” makalesini yazmıştır. Bu makalesinden dolayı Emile Zola, bir yıl hapse mahkum olmuş ve Fransa'dan kaçtı ve İngiltere'ye sığındı. Sonra çıkan afla ülkesine döndü. 


Fransız yazar, 1902 sonbaharında Paris'te yatak odasında baca tıkanmasından şömineden çıkan duman zehirlenmesinden öldü.

12 Ağustos 2010 Perşembe

Zenginliğin temel kaynağının toprak olduğunu ileri süren ekonomik görüş taraftarı. ...

Fizyokrat (Fr. physiocrate).

XVIII. yüzyılda ortaya çıkan, tarım emeğinin üretici emek olduğunu ve yalnızca bu emeğin değeri yarattığını ileri süren ekonomi görüşünü savunan.

İktisadi ve sosyal yaşamda kendiliğinden işleyen doğal bir düzenin bulunduğunu; devletin temel rolünün bu düzeni korumak olması gerektiğini savunan; servetin değişimden değil üretim sürecinden kaynaklandığını düşünen ve net ürünün yalnızca tarım kesimi tarafından yaratıldığını ileri süren ve 18. yüzyılda Fransa’da gelişen, önderliğini Dr. F. Quesnay’nin yaptığı iktisadi düşünce sistemidir.

Tarımın ön plana alınması ve yüceltilmesi fizyokratların temel özelliklerinden birisidir. Ticaret, sanayi ve diğer serbest mesleklerin gelişmesini, tarım sektörünün gelişmesine bağlamışlardır. Ortaçağ Avrupa' sında merkantilizmden sonra ortaya çıkan bir fikir hareketidir. Doğanın egemenliği , insan toplumlarının tabii kanunla yönetilmesi demektir.

Fizyokratlar, cemiyeti dört kategoriye ayırmaktadır: 
Birinci ve en önemli kategori, toprak sahipleri, yani aristokratlardır. İkinci kategori çiftçiler, üçüncü kategori tüccar ve sanatkarlar, dördüncü kategori de işçiler ve köylülerdir. Fizyokratların görüşleri ancak yirmi yıl kadar etkili olmuş ve 1776' da Adam Smith' in fikirleri ile önemini yitirmiştir. 
Başlıca fizyokratlar;
Dr. François Quesnay (1694-1774) , 
Dupont de Nemours (1739-1817), 
Mercier de la Riviere (1720-1793), 
Le Trosne (1728-1780), 
Baudeau (1730-1792), 
Turgot (1727-1781),
Mirabeau,



10 Haziran 2009 Çarşamba