Japon yemekleri...

Akaşiyaki, (Ahtopot-Parçaları içeren yumurta topcukları).

Çavanmuşi (Tavuk yahnisi),

Domburi (Dana etinden yemek),
Donburi ( Sebze, et veye başka içerikli pilav yemeği).

Gohan (Pirinç pilavı),

Gyoza (Mantıya benzer bir yemek),

Hakozuşi (Oşizuşi de denir.) Kalın bir tabaka suşihan ve üzerine balık veya diğer deniz ürünlerini dizildikten sonra preslenip, daha sonra kesilerek servis yapılır. Hakozuşininde bölgelere göre değişen birçok türü vardır.

Kare Raisu
Köri sosu ile yapılan içinde tavuk, havuç, patates olan ve istenirse üzerine tonkatsu vb. konularak da yenilen bir yemektir. Köri orijin olarak Hindistan’ dan gelmedir. Fakat, yüz yıldan fazladır Japon mutfağında kullanılmaktadır.

Maki, (Pilav üstü Deniz Otu Sarması.)

Makizuşi, Yaprak şeklinde kurutulmuş deniz yosunun içine önce suşihan yerleştirilir. Suşihanin üzerine ise isteğe göre salatalık, yumurta, çiğ ya da pişmiş balık, sosis, diğer deniz ürünleri gibi çok çeşitli tür yiyecekleriden bir ya da birkaçı yerleştirilip son olarak yosun suşigohan etrafına yuvarlanarak sarılır. Daha sonra isteğe göre kesilerek ya da bütün halinde yenir.

Miso (Soya ezmesiyle yapılan çorba, Buharda haşlanmış soya fasulyesi, maya (soya fasulyesi, pirinç ya da buğdaydan yapılmış) ve soya sosu karışımından elde edilir. Özellikle misoşiru
(miso çorbası) en basit ve temel Japon yemeklerinden biridir. Miso, protein ve amino asitler bakımından zengindir ancak oldukça fazla miktarda tuz ihtiva eder (%8-15 arası). Miso birçok yemekte tatlandırıcı olarak kullanılır.),

Nigirizuşi, Hemen hemen başparmak büyüklüğünde sıkılaştırılmış suşihan üzerine çok çeşitli deniz ürünleri yerleştirilmesiyle hazırlanır. En çok bilinen ve bulunan suşi türlerinden biridir.

Okonomiyaki (Lahanalı hamur işi. , Biraz mücvere benzer. Su ve un ilave edilmiş yumurtanın içine soba ile birlikte ahtapot, karides, et ve çeşitli sebzelerin ilave edilerek sote edilmesiyle yapılır. üzerine Worchestershire sosunun Japonya versiyonu olan okonomiyaki sosu ilave edilir. Malzemeler isteğe göre değişir. Ayrıca batıdan gelen yeni yemek alışkanlarının etkisi ile ketçap ve mayonez de sos olarak kullanılır. Ana yemek olarak değil, daha çok akşam yemeği öncesi hafif atıştırma yemeği olarak yenir.)

Ongiri (Kurutulmuş yosun),

Ramen (Döner ekmeği),

Sashimi (Çiğ balık),

Soba (Kara buğdaydan yapılan bir başka şehriye türüdür. Kara buğday, beyaz buğday
ve kalınlaştırıcı olarak da yumurta akı ya da tatlı patates püresi karışımına su ilave edilerek hamur haline getirilir. Daha sonra oklava yardımıyla açilip ince ince makarna şeklinde kesilir. Haşlandıktan sonra genelde soğuk olarak hasır bir tabakta servis yapılır. Garnitür olarak tsuyu, kurutulmuş yosun, rendelenmiş turp, wasabi ve ince doğranmiş taze soğan kullanılır.),

Sukiyaki,

Sushi, Saşimi, Sasiri, 

Şabu Şabu, ( Çok ince kesilmiş et dilimleri masanın üzerinde duran ve kaynayan bir suyun içine bir iki saniye tutulur ve yenir. )

Tempura,(İlk olarak 16. Yüzyıl'da Portekizliler' in ve İspanyollar' ın ziyaretleri sırasında gelen kızartma yemek kültürünün bir parçasıdır. Adının Portekizce'de pişirmek anlamına gelen tempero'dan geldiği sanılmaktadır. Balık, midye ve çeşitli sebzeler, yumurta, un ve su karışımına batırılıp yağda kızartılır. Soya sosu, tatlı sake ve et suyu ile hazırlanan sos ile servis yapılır.)

Teriyaki ( Pişirilmeden yağ içinde turşu yapılmış et.)

Tofu (Bitkisel protein açısından en zengin gıdası olarak bilinir. Hiç yağ içermemesi ve sıfıra yakın kalorisi ile son günlerde yaygınlaşmıştır. Soya fasulyesinin ezilip, elde edilen pürenin haşlanması ve daha sonra posa ve suyun ayrılmasıyla elde edilir. Tofu, posa kısmı kullanılarak yapılır. Tofunun sert ve yumuşak olmak üzere iki çeşidi bulunur.),

Tonkatsu (Domuz eti kızartması. ),

Udon (Şehriye çorbası, Buğday unundan yapılan bir tür şehriye olan udon, en yaygın yemeklerden biridir. Udon, haşlandıktan sonra, tsuyu ve şekerden oluşan sos ilave
edilmiş sıcak suyun içinde çorba gibi servis yapılır. üzerine genelde tenpura, çiğ yumurta, taze soğan ve diğer çeşitli sebzeler de ilave edilir.),

Yakitori (Tavuk ızgara),
Tavuk eti Şiş Kebabı.

İzmaritgillerden, boz renkli, beyaz etli bir balık...

Karagöz, (Diplodus Vulgaris) Karakulak.

İzmaritgillerden, beyaz etli bir balık (Diplodus sargus ya da Sargus sargus). Atlas Okyanusu, Akdeniz ve Karadeniz'de çok bulunur. 25-30 cm. uzunluğunda, enli ve kır renklidir. İri, kısa kafalı ve kuyruk yüzgeci çatallıdır. Çeneleri bir dizi kesicidişle kaplıdır. Eti çok beğenilir. Eti son derece lezzetli olan karagözün tavası, ızgarası ve buğulaması makbuldür. Kiremitte fırını da yapılır. Ekim ve kasım en lezzetli olduğu aylardır.

Sularımızın ılık sahil bölgelerinde yaşayan karagözler Sparidae familyasındandır. Karagöz (Diplodus vulgaris), baltabaş karagöz (Diplodus sargus), sivri burun karagöz (Diplodus puntazzo) diye adlandırılan üç türü yaşar.

Son derece lezzetli ve makbul olan karagöz balığının gövdesi yuvarlağa yakin derecede elips şeklinde ve yassıdır. Ağzı küçük olmasına rağmen kuvvetli çeneleri ve dişleri vardır. Ön dişleri kesici, arka ve yanlardaki azi dişleri ezici, öğütücü olarak işlev görürler. Dişlerinin yapısı sayesinde karagözler sert deniz kabuklarını, midyeleri kolaylıkla kırarak yerler. Takımda kullanılan iğneleri de kolaylıkla açıp, kırabilirler.

Gelişmiş sırt, kuyruk, karın ve anüs yüzgeçleri sayesinde fevkalade manevra yeteneğine sahip olan karagözlerin gövdeleri sert pullarla kaplıdır. Bu pullar gövdeye gayet iyi intibak etmiştir. Solungaç kapağından kuyruğuna kadar uzanan yanal çizgisi vardır. Sırtı koyu gri olan karagözün yan taraflarında karnına dikey olarak inen koyu çizgiler bulunur. Yanları gümüşi gri, göğsü kısmen beyaz, karnı beyazdır. Kuyruk yüzgecinin dibinde isparozda olduğu gibi nokta şeklinde koyu bir leke bulunur. Yüzgeçleri siyaha yakın koyu renktedir.

Dibi taşlık, midyelik, ilişkenlerin bulunduğu sahillerde av veren karagözler, kışın aynı karakteristikleri taşıyan derin sulara çekilirler. Karagöz avında başta midye olmak üzere, deniz solucanı, çağanoz, hamur, karides, sülina ve akyemler kullanılır.

Karagözlerin üremeleri mayıs başından ağustos ortasına kadar devam eder.

 

İzmaritgillerden, Akdeniz'de yaşayan, pullu, eti beğenilen bir balık...

Sinagrit, Sinarit, Sinağrit ( Dentex dentex ) (Linnaeus, 1758) Common dentex.

Bilimsel adı Dentex dentex'dir. Dilimizde sinarit olarak bilinirken yabancı kaynaklarda common dentex (USA, İng.), Porgy (USA), Dentice (İtl), Dentol, Denton (İsp) gibi isimlerle de rastlanır. Doğu Atlantik'te Kanarya adaları,İspanya,Senegal,Moritanya kıyıları kadar olan kısımlarda, Kuzey Afrika kıyılarında ve Akdeniz'de bulunur.  

Sinarit balığı. Tava, ızgara (şiş, fileto), buğulama, kâğıt kebabı, haşlama, pilaki. Balık hakkında bilgiler Karagöz ailesinden olan Sinarit Ege ve Akdeniz'in sert, hareketli ve kuvvetli bir balığıdır. 1–1,5 m. boy ve 10 – 15 kg. ağırlığa büyüyebilir. Kabuklular, yumuşakçalar ve özellikle Mürekkep Balığı ile beslenir. Kuvvetli çenesiyle bir Istakozu rahatça kırıp, yiyebilir. Yazın kıyıların "taşlık, kayalık bölümlerinde; kışın da 300 m ye" varan derinlerde küçük sürüler halinde yaşar. İlkbahar aylarında üreme yapar. Etinin lezzeti ve ender avlanmasıyla çok kıymetli bir balıktır. Olta avcılığı da amatörler için değerlidir.

Karagöz familyasından büyük ve pullu bir balık olan sinarit mercana benzese de, dikkatle bakıldığında arada ciddi farkların olduğu görülür. Sinaritin başı daha küçük ve uzun’ ensesi basık ve daha uzundur. Pulları büyuk ve kalındır. Sırt rengi mavi - mor arası dalgalıdır. Yanları gümüş gibi parlak, karnıbeyazdır.

Başı ve vücudu sarımtırak erguvan yeşil zemin rengi üzerine metalik mavi, koyu lacivert-siyah çillidir. Yanaklarda ve galsamada hafif pembemsi bir renklenme görülebilir. Vücudun yanlarında yanal çizgiye koşut olarak solungaç bitiminden kuyruk kaidesine kadar devam eden silik kına rengi birçok şerit vardır. Yüzgeçler açık sarı yeşilimsi bir tonda olup kuyruk yüzgecinin dış kenarları koyu renkte bir hat ile çevrili olabilir. İki gözün arasında yanar dönerli sarı bir kuşak ve gözlerin üzerinde koyu turkuvaz yarım bir bant görülebilir.

Akdeniz ve Ege’ye has bir balıktır. Marmara’ da da bulunur. Karadeniz ve istanbul Boğazında yoktur. Çanakkale Boğazı’nda çok tutulur. Marmara’da tutulanlar daha lezzetlidir. Bir metre boyunda ve 15 kilo ağırlığında olanları sık yakalanır. Sinarit avcılığı, yemli olta, kaşık, yapma balık ve canlı yem sünitmesi ile yapılır. Parakete de geçerlidir. Sinaritler deniz tabanına yakın olmayı seven ve tabana yakın derinliklerde sürekli merasını kolaçan eden (bentopelajik) balıklardandır. Oltada en azından Ø 0,35-0,40 mm olmasını salık verdiğim beden misinasıyla kullanılacak yemin 10 cm.den küçük olmamasına dikkat etmeniz önemlidir. Bu boya eşdeğer sasileri donanım yeterliliklerinizi göz önünde bulundurmak kaydıyla 25-100 gr aralığındaki ağır zokalarla donatarak at-çek tarzıyla derin ve kayalık meralarda kıyıdan kullanmanızı tavsiye ederim.

Güney Amerika' ya özgü, fırında ya da ızgarada pişirilen sığır eti yemeği...

Asado, (Arjantin usulü mangal)

Arjantinin Maradonası ve eti meşhurdur. Buenos Aires, Rio de la Plata ırmağının kıyısında, kızılderili dilinde "düz arazi" anlamına gelen "La Pampa" adlı bölgede, bulunmaktadır. Pampa, "gaucho" adı sığır çobanları görüp, "asado" denilen odun ateşinde pişmiş, nefis sığır etlerini tadılabileceğiniz "estancia" denilen uçsuz bucaksız çiftlikleriyle ünlüdür.

Çok az pişmiş (rare): muy jugosa

Az pişmiş (medium rare): jugosa

Pişmiş (medium): a punto

İyi pişmiş (well done): cocida

Tavuk ırkları...

Nemse, Beç, Leghorn-Legorn, Arden, Dorking, Fizan, Denizli, Hacıkadın-Gerze, Minorka, Orpington,

Bugün dünyada renk, şekil, büyüklük, verim yönü ve diğer bazı özellikler bakımından farklılaşmış 200′ ün üzerinde tavuk ırkı vardır. Tavuk ırkları Standart saf ırklar ve Hibritler şeklinde iki ana grupta incelenirler.

Tavuk ırklarının sınıflandırılmasında coğrafik yörelere veya elde edildikleri bölgelere göre olanıdır.

 

Bu şekilde ırklar 4 ana grupta incelenirler;

• Amerikan ırkları
• Asya ırkları
• İngiliz ırkları
• Akdeniz ırkları

 Verim yönlerine göre tavuklar 4 grupta ele alınabilir.

• Yumurta ırkları
• Et ırkları
• Et-Yumurta veya Yumurta-Et kombine ırkları
• Süs ırkları

Buna göre ırklar;

• Ağır ırklar-sya ve İngiliz ırkları,
• Orta ağır ırklar-Amerikan ırkları
• Hafif ırklar-Akdeniz ırkları

Standart Saf Tavuk Irkları;

Ekonomik tavuk yetiştiriciliğinin ilk yıllarında materyal olmuş; tavuk ıslahında da bu ırkların amaçlanmıştır.  Zamanla ırklar arasında yapılan melezlemeler, verim artışında etken olmuş, sonra ise bu ırklardan geliştirilen hatlar arası melezleme ile elde edilen hibritler üretimde kullanılmışlardır. Burada standart saf ırklar kapsamında yetiştiricilikteki önemleri, ıslah programlarında kullanılmaları, cinsiyet ayrımı ve deri rengi gibi bazı ekonomik özellikleri ön plana çıkan ırklar hakkında bilgi verilmiştir.

Plymouth Rock, Amerikan ırkı olup çubuklu Dominique ırkı horozlarla Siyah Cochin ırkının melezlenmesiyle elde edilmiştir. 

Wyandotte, Amerika’da, 1877 ile 1887 yılları arasında, melezlemelerle elde edilmiş olan, değişik renklere sahip bir ırktır.  

Rhode island Red,

Amerika’nın Rhode İsland eyaletinde koyu-kırmızı renkli horozları ile tanınmış bir ırktır. Kırmızı Malay Game, Leghorn ve Asya ırkları arasında yapılan melezlemelerle elde edilmiş ve bu melezlerden elde edilen döllerde ilk defa 1880′de Rhode island Red ismi kullanılmıştır.  

New Hampshire,

Rhode İsland Red ırkının kullanılırlığını arttırmak amacıyla yapılan çalışmalarda ABD’nin New Hampshire eyaletinde geliştirilmiştir. 

Brahma,
Brahma’lar Malay ve Cochin ırklarının melezlenmesiyle elde edilmiş olan bir Asya ırkıdır.  

Cochin,

Çin orijinli olan Cochin’ler, 19.yüzyılın sonlarında Amerika’ya götürülmüş ve değişik ülkelere yayılmıştır. Vücutta iri top top kabarık tüyleri ile bir sergi hayvanı olarak önem taşır ve diğer ırklardan ayrılır.  

Langshan,

Langshan Çin’de elde edilmiş, yumurta-et kombine verimli bir Asya ırkıdır. Brahma ve Cochin’lere göre daha aktiftirler ve diğer Asya ırklarına göre daha küçük yapılıdırlar.  

Dorking,

Bir İngiliz et-yumurta ırkıdır. Beyaz, gümüşi ve gri renkli olmak üzere üç varyetesi vardır.  

Orpington,

İngiltere’ de çeşitli ırklar arasındaki melezlemeler sonucunda elde edilmiş bir et ırkıdır. Sarı, siyah, beyaz ve mavi olmak üzere dört varyetesi vardır. Siyah Orpington’ lar siyah Langshan, siyah Minorka ve siyah Plymouth Rock’lar arasındaki melezlemelerden elde edilmiş; sarı ve beyaz varyetelilerin elde edilmesinde Cochin ırkı kullanılmıştır.  

Susex,

Susex, 19. yüzyılın ilk yarısında beş parmak taşımayan Dorking varyetesi olarak geliştirilmiştir. Canlı ağırlıkları Dorking’lerden daha yüksektir. 

Austra,

Australorp’lar, bir İngiliz ırkı olan Orpington’un siyah varyetesinden Avustralya’da geliştirilmiş bir ırktır. Yumurta-et kombine verimlidirler.  

Cornish, 

İngiltere’nin Cornwall eyaletinde geliştirilmiş ağır ve et tipinde bir ırktır. Dövüşken Hint ırkı Indian Game, bunların ebeveyni olarak bilinmektedir.  

Leghorn,

Leghorn yumurta verim yönünde tanınmış olan ve ülkemize de ilk getirilen, en çok bilinen bir yumurtacı Akdeniz ırkıdır.  

Minorca,

Akdeniz’in batı sahillerinde yayılmış ve 200 yıl önce siyah tavuk olarak bilinen bir ırktır. 19. yüzyılın başlarında İspanya ve Portekiz’de İspanya tavuğu olarak tanınmıştır. Buradan İngiltere ve diğer ülkelere götürülmüş ve bir gösteri hayvanı olarak ün kazanmıştır. 

Yerli Irklar;

Ülkemizde değişik özellikleri ile standartlara girmiş iki adet yerli ırk Denizli ve Gerze ırkları bulunmaktadır. 

Denizli Irkı: Denizli ve Muğla illeri çevresinde yetiştirilen yerli bir yumurta-et ırkı olup horozlarının uzun ötüşleri ile tanınmaktadırlar. Denizli ırkının çeşitli tüy rengine sahip olan “Demir kırı, pamuk kırı, Pekmez kefi, şarabi ve siyah olmak üzere beş varyetesi vardır. Bütün varyetelerinde müşterek olan özellikler balta ibikli, beyaz kulakçık, siyah gagalı, koyu gri bacak renginde olmalarıdır. Ayrıca Denizli ırkının en belirgin özelliği gözlerinin etrafında siyah renkli bir halkanın bulunmasıdır ki, buna sürmeli denilmektedir. Derisi, kulakçıkları ve yumurta kabuk renkleri beyazdır.

Gerze (Hacı Kadın) Irkı: Karadeniz bölgesinde Sinop ili çevresinde, özellikle Gerze ilçesinde yetiştirilen yerli bir yumurta-et ırkıdır. Parlak siyah tüylü, uzunca beyaz kulakçıklı ve çatal ibiklidirler. Gaga, incik, ayak deri ve pulları siyah vücut derisi beyazdır.

Ticari Hibritler;

Hibrit üretimiyle ilgili ilk çalışmalar 20. Yüzyılın başlarında, mısır bitkisi üzerinde Shull, Hayes, East ve Jones gibi araştırmacıların konuyu derinliğine incelemesiyle başlamıştır. Heterosis veya melez azmanlığı elde edilen bu döller de hibrit olarak adlandırılır. 

Yumurta Verim Yönünden Geliştirilen Ebeveyn Hatları;

Ticari yumurtacı hibritlerin elde edilmesinde kullanılan yumurta yönlü hatlar kahverengi ve beyaz yumurtacılar olmak üzere iki grupta incelenirler. Kahverengi kabuklu yumurta veren ticari hibritlerin üretimi için özel hatlar geliştirilmiştir. Bu ticari hibritler kahverengi kabuklu yumurta verdikleri gibi kuluçkadan çıkışta tüy rengine bakılarak cinsiyet ayrımı da yapılabilmektedir. Bu amaçla genelde Rhode island Red ve Çubuklu Plymouth Rock ırklarından yararlanılmaktadır. 

Et Üretim Hatları;

Et üretim amacıyla yumurtadan ziyade canlı ağırlık artışına önem verilen belirli hatlar geliştirilmiştir. Bunlar broyler ya da roaster olarak yetiştirildiklerinde hızlı ve ekonomik canlı ağırlık artışı sağlayabilmektedirler.Bütün et hatlarında az ya da çok derecede Cornish kanı bulunmaktadır. 

Mini Irklar; 

Son zamanlarda değişik avantajları nedeniyle üretimde kullanılmak üzere mini tavuk hatları elde edilmiştir. Bu tavuklar çok önceden beri bilinen Bantam tavukları ile karıştırılmamalıdır. Mini Leghorn’lar daha küçük vücutlu olduklarından, gerek kafes gerekse yer sisteminde daha az yerleşim alanına ihtiyaç duyarlar. Dolayısıyla birim alanda barındırılabilecek hayvan sayısı daha fazla olmaktadır. Şüphesiz bu ekonomik bir avantajdır.

İnce kesilmiş çiğ et...

Karpaçyo, (Carpaccio).
 

1950 Venedik’ inde Harry’s Bar’ ın aşçısı Giuseppe Cipriani doktorunun et yemesini yasakladığı bir müşterisi için özel olarak hazırladığı tabağın tablo gibi olduğunu görünce adını o dönemin ünlü ressamından İtalyan ressam Vittore Carpaccio'dan etkilenerek carpaccio koymuş. Bu yemek, günümüzde halen en çok sevilen başlangıçlardan biri. Hatta artık hemen tüm malzemelerle değişik carpacciolar yapılmakta. Orijinali sığır etiyle yapılan carpaccio, filetoluk yağı ve siniri tamamen ayıklanmış bir parçanın buzdolabında bekledikten sonra incecik kesilmesi ve üzerine sos ilave edilmesiyle hazırlanıyor. ‘Çiğ et yiyemem’ diyenler ise önceden haşlanarak yapılan ahtapot ve ıstakoz carpaccioları tercih edebilir.

Malzemeler;
800 g. Kontrfile, 250 g. zeytinyağı (Sızma), 1 limon, 1 limon suyu, Worcestershire sosu(varsa) ,

1 göbek Salata-Marul, tuz, karabiber, kıyılmış maydanoz, kekik, biberiye, 

Yapılışı;
Sinirsiz ve yağsız, (çok iyi olduğuna güvendiğiniz bir kasap­tan) sığır eti alın. Bunu 1 saat buzluğa koyup sertleştirin.Sonra, çok keskin bir bıçakla (varsa elektrikli bıçakla) bu eti döner eti ya da pastırma gibi ince ince dilimleyin. Etleri çu­kur bir tabağa yayın. Üzerlerine zeytinyağı ve limon suyu gezdirin. Tuz, karabiber, kekik, biberiye serpin. Bu halde 1 saat buzdolabında marine olmaya bırakın.Kişi başına 4 dilim düşecek şekilde servis yapın. Göbek sala­ta, limon dilimleri ve kıyılmış maydonoz ile süsleyin.Bu yemek soğuk yenilir. Üzerine fesleğen ve parmesan pey­niri rendesi de gezdirilebilir.

Gördek balığına verilen başka bir isim...

İlik, Gördes balığı.

Acıbalık,

"Acıçaça" da denilen bir balık...

Papalina,

Papalina Ayvalık'a özgü bir balık,ilk bakışta hamsiye benzetebileceğiniz ufak bir balık.Aynı familyadan gelselerde lezzetleri tamamen farklı olmakla birlikte papalina yerken kılçıklarını ayırmanız gibi bir zorunluluk bulunmamaktadır.

Cunda da papalina yiyebileceğiniz en güzel ay Ağustos ayıdır henüz av mevsinin bitmesi ile taze taze yiyebilirsiniz.

Yassı bedenli bir balık....

Pisi Balığı, Kalkan Balığı, Dil Balığı,

Yassı balıklar (Pleuronectiformes), kemikli balıklar sınıfına ait, yassı vücut yapıları ile dikkati çeken bir balık takımı. Yetişkin balıkların vücutları, rahatlıkla denizin tabanına yatabilecekleri şekilde yassılaşır. Gözlerinin ikiside renkli olan üst taraflarında bulunur, beyaz renk olan kör tarafları ile yerde yatarlar. Sırt ve kuyruk yüzgeçleri birleşiktir. Suyun içinde dalga haraketleri ile ilerlerler. Ayrıca yattıkları yerin rengini kendi renkleri ile taklit etme kabiliyetleri vardır. En tanınmışları bayağı pisi balığı, Bayağı dil balığı ve kalkan balığıdır.

Pisi balığının (Platichthys flesus)  büyüklüğü ortalama 20-25 cm, maksimum 50 cm olup 0-4 kg ağırlığındadır. Tatlı, tuzlu ve acı sularda yaşayan farklı türleri vardır. Dişilerin büyümesi çoğunlukla erkeklerden daha hızlıdır.Pisi balığının vücudu üstten ve alttan yassılaşmıştır. Bu sayede rahatlıkla denizin tabanına yatabilirler. Gözleri vücudunun sağ tarafında olup, gözlerin bulunduğu sırtı yeşilimsi veya sarımsı kahverengi lekelerle kaplıdır. Sırt yüzgeci başta gözden, kuyruk yüzgeci kaidesine kadar devam eder, kuyruk yüzgeciyle birleşmez. Üst kısmının rengi esmer, kısmen kahverengi, koyu noktalı, alt tarafı ise beyazdır. Vücudu küçük pullarla kaplıdır. Yan çizgi gözün bulunduğu tarafta göğüs yüzgeci etrafında kıvrımlıdır. Sırt ve anüs yüzgeçleri kuyruk yüzgecine ulaşmaz.  Pisi balıkları suyun içinde dalga hareketleri ile ilerlerler. Yattıkları yerin rengini kendi renkleri ile taklit etme kabiliyetleri vardır. Ayrıca pisi balığı gibi deniz dibinde yaşayan balıklar suda durmaya gerek duymazlar. Bu yüzden pisi balıklarında yüzme kesesi yoktur.Pisi balıkları, yeterli miktarda yiyecek buldukları kumlu deniz tabanlarında yaşayan yassı balıklardır.Sıcak ayları diplerde geçirip,kışın sahillere yaklaşırlar.Acı sulara nehir ağızlarına kadar sokulurlar.  Kuzeydoğu Atlantik sahilerinde, Kuzey Denizi, Baltık Denizi, Akdeniz, Ege Denizi, Marmara Denizi ve Karadeniz de yaşar.

Kupes balığına verilen başka bir ad...

Kupes, Kupez  (Boops Boops) 
Lopa,  Lapa,

Gopez,

Kupa,

Sparidae familyasından ticari açıdan önemli bir balık türü. Atlas Okyanusunun doğusunda ve Akdeniz ile Karadeniz'de yaygındır. Kupesin çoğu levreksilerde olduğu gibi iki sırt yüzgeci vardır. Kafasından kuyruğuna kadar uzanan 3 - 5 soluk altın renginde çizgileri ve göğüs yüzgecinin kökünde siyah bir lekesi vardır. Görünen en büyükleri 36 cm uzunluğundadır.

Köz üzerinde bütün olarak kızartılmış tavuk.

Germeç,

Seçme iri odun kömürü ...

Elleme,

Mangal kömürü,

Elleme kömür,

Sıra kömür,

Çelik kömür,