Yokluk, hiçlik, ölüm...

Adem,

Gaybubat, (Eski dilde).

Göz önünde bulunmama.

Yokluk, Kusur, Hata,

 

Süs ya da meyve bitkisi olarak yetiştirilen bir ağaç...

Hünnap, Ünnap, Çiğde, (Lat. Zizyphus jujuba),

 

Hünnap (Ziziphus zizyphus), cehrigiller (Rhamnaceae) familyasından bahar aylarında hoş kokulu sarı renkli çiçekler açan 7 metreye kadar uzayabilen, dikenli bir ağaç türü.  Asıl vatanı Suriye’dir. Sert çekirdekli, iri zeytin biçiminde ve büyüklüğündedir. İlk başlarda yeşil olan meyvesi olgunlaştıkça kırmızıya ve siyah-mor renge döner. En dış çeperi derimsi ve ince, pulpası (yumuşak kısım) kopartıldığında elmadaki gibi sert ve beyaza yakındır. Birkaç gün içinde kabuğu da buruşur. 

Pulpa, sarı, yumuşak ve tatlı lezzetlidir. Ağacının gövdesi silindir biçiminde, esmer kabuklu, çok dallıdır.

  

Hazreti Adem' in ağacı olarak bilinen ve tabiatta çok nadir bulunan hünnap ağacının meyvelerinde şeker, tanin, petkin, C vitamini ve müsilajlı (eksopolisakkarid) maddeler bulunmaktadır. 

Eczacılık da 21 günlük kürler halinde (sabah aç 2 tane meyve) , Kolestrol ve lipid düşürücü olarak kullanılır.  Hünnapın meyveleri  göğüs yumuşatıcı, öksürük kesici, kanı temizleme özelliği yanı sıra müshil olarak da etkilidir. Hünnapın yaprakları çay olarak bronşit, astım, mide ve bağırsak rahatsızlıklarında kullanılır.

Hünnap meyvelerinin suyu çıkartılıp, kekik suyu ile karıştırılarak kalp hastalıkları ve damar hastalıklarının tedavisinde de kullanılıyor. Hünnap meyvesi toplanıp güneşte kurutulduktan sonra çerez olarak ya da suda kaynatılarak kullanılır. Güneşte kurutulan olgun meyveler çerez olarak veya çay ile tüketilebilir. Ayrıca kaynatılıp içilmekte ve reçeli de yapılmaktadır. Bitkisel ilaç olarak kullanılmaktadır.

Genellikle mısır unuyla yapılan bir tür pide...

Kirde,

Mısır unuyla yapılan bir tür pide,

Mısır unundan yapılan ve tandırda pişirilen bir tür ekmek ya da pide ,

Tatarcada fırında yapılan bir tür hamur ekmek için de aynı tabir kullanılır. Kirde, avuç içi kadar hamur içine irmişik (çökelek) ve/veya taze soğan , maydanoz konularak yapılır.

Hangi sofrada olursa olsun, sofradaki yiyeceklerin en ucuzu olmasına karşın ekmek, tanrının verdiği bütün nimetlerin simgesiydi. Bu hemen hemen bütün dinlerde aynıydı. Bütün besin türlerinin yerine geçiyor ve onları temsil ediyordu. Ekmek yaşam demektir. Ekmek yoksulluğu çağrıştırıyordu. Yapılışında şiddet vardı. Çünkü yoğurmak eylemi, şiddeti anımsatıyordu. Un ve su karışımı bastırılıyor, yoğruluyor, yumruklanıyor, yere vuruluyor ve eziliyordu. Kuruluk ile yaşlık arasındaki ince dengenin tutturulması için una her türlü eziyet yapılıyordu.

Kaynaklara göre ekmekçilerin piri Hz. Adem’ di. Çünkü ilk yiyeceği buğday çorbası olmuştu. Cebrail’in öğretmesiyle buğdayı un, unu hamur, hamuru da ekmek yapmış, onu sıcak sıcak yiyip açlığını gidermişti. Onun için taze, sıcak ekmeğin insana taze can verdiğine inanılıyordu. Pide bana hep Ortadoğu’yu çağrıştırdı. “Şarklı” bir geçmişi var sanıyordum. Rumca, Pita kelimesinden geldiğini öğrenince şaşırıp kaldım. Pide aslında mayalı ekmeğe (kabarık) geçişten sonra geriye kalan bir nostaljiydi. Pide, lavaş ve yufka gibi mayasız yassı ekmeklerin mayalanmış son temsilcisiydi. Ve sadece ramazanda hatırlanıyordu. Geçmişte her fırın pide yapamazdı. Örneğin, 1502 tarihli kanunnameye göre Bursa’da bir lonca, sadece 2240 gramlık büyük ekmekler üretirdi. Diğer bir lonca ise kirde (büyük pide) yapardı. Sadesi 1760 gram, haşhaşlısı 880 gram olmak zorundaydı. Üçüncü lonca ise 25 ölçü un için bir ölçü yağ kullanılarak yapılan çörekler pişirirdi.
 

Tanrı' nın kulları ve dünya üstündeki tasarrufu, istediği gibi hükmetmesi...

Tesarif,

Sosyolojide bir kabilenin bölündüğü iki yada daha çok parçadan her biri...

Anar,

Hıristiyanlıkta, şeytanın cennetten kovulmasından önceki adı...

Lucifer (İbranice-Işık Taşıyıcı anlamında)

Beelzebub,

İblis,

Şeytan,

Adem ile Havva'nın kızları

1.Iklıma
2.Saya
3.Lebüda

Adem ile Havva' nın oğulları..

1.Kabil

2.Habil

3.Şit(Topal anlamında)